Był polskim dyplomatą i dziennikarzem, a także członkiem Zrzeszenia Studentów Polskich i PZPR. Mowa o gdańskim działaczu politycznym Janie Kiedrowskim. W tym artykule na gdanskyes.eu opowiemy bardziej szczegółowo historię jego życia.
Młodość
Jan Kiedrowski urodził się w 1932 roku na jednej z kaszubskich wsi. Później wraz z rodziną przeprowadził się do Gdańska. Jego dzieciństwo było trudne, gdyż przypadło na lata II wojny światowej. W tym okresie chłopiec został zesłany do III Rzeszy, gdzie przez cztery lata zmuszony był pracować na niemieckim gospodarstwie rolnym.
Po zakończeniu II wojny światowej udało mu się wstąpić na Wydział Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. W latach studenckich był aktywistą w życiu politycznym i społecznym Polski. W 1956 roku Jan został działaczem Zrzeszenia Kaszubskiego. Kiedrowski współpracował także z wieloma działaczami Pomorza, w tym z Lechem Bądkowskim.
Dalsze losy
Po ukończeniu studiów Jan wraz z przyjaciółmi założył dwutygodnik „KASZËBE”. Gazeta ta ukazywała się w Gdańsku. Kiedrowski pisał do niej felietony w języku kaszubskim. W tym okresie gazeta zmieniała swój profil zgodnie z zaistniałą sytuacją polityczną, otwierając tematykę Kaszub, Kociewia i Gdańska. W swoich materiałach Jan poruszał także problematykę kultury, historii i stosunków polsko-niemieckich.
W 1964 roku Kiedrowski rozpoczął pracę w korpusie dyplomatycznym Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Specjalizował się w randze attaché kulturalnego w Ambasadzie RP w Berlinie. Kilka lat później Jan został wysłany do pracy w Czechosłowacji. Przez kilka lat pracował w ambasadzie w Pradze.
Wyjazd Kiedrowskiego do Czechosłowacji zbiegł się w czasie z ówczesnymi wydarzeniami politycznymi, a mianowicie z „Praską Wiosną”. Jan uważnie obserwował przebieg tej sytuacji politycznej. Później wrócił do Polski i zamieszkał w Warszawie. Kiedrowskiemu wydawało się, że osiadł już w ojczystym kraju na zawsze, ale los przygotował dla niego jeszcze wiele przygód.
W 1972 Jan został radcą polskim w Berlinie. W latach 80. ponownie wrócił do Czechosłowacji. W tym okresie Kiedrowski został konsulem PRL w Bratysławie, a następnie, podczas rocznej delegacji, stał na czele Polskiego Ośrodka Kulturalnego. Pomimo tego, że Jan przez długi czas mieszkał w innym kraju, zawsze, gdy tylko było to możliwe, wracał na rodzinne wybrzeże, ponieważ ważne były dla niego wydarzenia Gdańska i Kaszub.
Jan Kiedrowski stał się ekspertem w stosunkach polsko-niemieckich nie tylko dzięki swoim umiejętnościom zawodowym, co również odegrało znaczącą rolę. Przede wszystkim pomogło mu w tym jego pochodzenie i życiowe doświadczenia. Dzięki swojej nieustannej pracy Kiedrowskiemu udało się napisać wiele ważnych publikacji, które zachęcały czytelników do zwrócenia uwagi na tę czy inną kwestię, a także nie zapominania o ich pochodzeniu, kulturze i historii.
Pod koniec lat 80. Jan porzucił karierę polityczną. Postanowił zanurzyć się głębiej w dziedzinę dziennikarstwa. Kiedrowski tęsknił za swoją działalnością w organizacji kaszubskiej i pracą w redakcji „Głosu Wybrzeża”. W tym okresie zbierał materiały, tworzył i przygotowywał do publikacji kolejne dzieła.
Kiedrowski miał jeszcze wiele planów, ale kilkuletnia choroba i wyczerpujący tryb życia nie pozwoliły mu ich zrealizować. W 1989 roku Jan Kiedrowski nagle zmarł w Pradze na skutek wylewu. Był ważną postacią w historii Polski. Pomimo aktywnego trybu życia, Kiedrowski zawsze pamiętał o swoim pochodzeniu i dążył do tego, aby o jego rodzinnym mieście wiedziało jak najwięcej ludzi.